نياز
نياز
تن تو ، ظهر تابستون و به يادم مياره
رنگ چشمهاي تو بارون رو به يادم مياره
وقتي نيستي زندگي فرقي با زندون نداره
قهر تو تلخي زندون و به يادم مياره
من نيازم تو رو هر روز ديدنه
از لب دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن بهترين شعر منه
تو بزرگي مث اون لحظه كه بارون ميزنه
تو همون خوني كه هر لحظه تو رگهاي منه
تو مث خواب گل سرخي ، لطيفي مث خواب
من همونم كه اگه بي تو باشه ، جون ميكنه
من نيازم تو رو هر روز ديدنه
از لب دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن بهترين شعر منه
تو مث وسوسۀ شكار يك شاپركي
تو مث شوق رها كردن يك بادبادكي
تو هميشه مث يك قصه ، پر از حادثه اي
تو مث شادي خواب كردن يك عروسكي
من نيازم تو رو هر روز ديدنه
از لب دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن بهترين شعر منه
تو قشنگي مث شكلهايي كه ابرا مي سازن
گلهاي اطلسي از ديدن تو رنگ مي بازن
اگه مردهاي تو قصه بدونن كه اينجايي
بري بردن تو با اب بالدار مي تازن
من نيازم تو رو هر روز ديدنه
از لب دوستت دارم شنيدنه
نفست شعر بلند بودنه
با تو بودن بهترين شعر منه
(شهريار تهران )
1352