هفتۀ خاكستري

 

شب و روز بدي بود

روز بي حوصلگي

وقت خوبي كه مي شد

غزل تازه بگي

ظهر يكشنبۀ من

جدول نيمه تموم

همه خونه هاش سياه

روي خونه جغد شوم

صفحۀ كهنه ي ياداشتهاي من

                            گفت دوشنبه روزميلادمنه  

اما شعرتومي گه كه چشم من

                            تونخ ابره كه بارون بزنه

                         اخ اگه بارون بزنه

                        اخ اگه بارون بزنه

غروب سه شنبه خاكستري بود

همه انگار نوك كوه رفته بودن

به خودم هي زدم، از اينجا برو

اما موش خورده ، شناسنامه ي من

عصر چهارشنبه ي من

عصر خوشبختي ي ما

فصل گنديدن من

فصل جون سختي ي ما

روز پنجشنبه اومد              مثل سقاهك پير

رو نوكش يه چيكه آب             گفت به من : بگير بگير

جمعه حرف تازه يي برام نداشت  ،‌ هرچي بود ،‌ پيش تر از اين ها گفته بود ...